//=time() ?>
@GrayRain8 สนุกมากค่ะ ไม่มีดราม่าเลย ชาติก่อนพระเอกไม่รักนายเอกเลย แต่เขากลับตายเคียงข้าง พระเอกกลับมาเกิดใหม่ก็รักนายเอกมาก เชื่อฟังนายเอกที่คอยช่วยเรื่องในราชสำนักค่ะ สนุกจริงๆค่ะ อ่านเพลินมากกกก แนะนำให้อ่านเลยค่ะ
กี้ดดดดด ตะน้อนกับคูมหมาป่าเวอร์ชั่นคนนนนนน
ผลงานคุณ 麻尾
https://t.co/OJy6hP4YKv
เฮ่อเทียนพูดด้วยความอ่อนโยนน้า ประมาณว่าให้นั่งทรงตัวดีๆ ได้รึป่าว ไม่ได้พูดแบบใจร้าย แต่เจตนาคือกันซีนให้น้อนโม่
เจี้ยนอี: จ๋านซีซี กอดแน่นๆน้า~ อย่าล้มลงไป
กวานซาน: เฮ้ย..
กวานซาน: นาย...อย่ามากอดฉันสิวะ
เฮ่อเทียน: ไม่ได้
หญิงสาว: จริงสิ! งั้นหลังจากนี้ไปเที่ยวเล่นกับพวกนายได้ไหม?
กวานซาน: ...ยังไงก็ได้
*เอี๊ยด*
หญิงสาว: บังเอิญจัง! ฉันกำลังจะไปโรงเรียนที่หมู่บ้านถัดไป!
เจี้ยนอี: ฮ่าฮ่า เป็นพรหมลิขิตแล้ว~
เจี้ยนอี: เธอพูดถึงสเกตซ์รูป งั้นเธอก็วาดรูปเก่งสิ!?
หญิงสาว: ก็พอได้นะ
เจี้ยนอี: ฉันรู้สึกว่ารถสามล้อนี่มันจะแยกออกจากกันได้ตลอดเวลาเลย…
เฮ่อเทียน: คุณลุงบอกว่ามันบรรทุกได้ 1 ตัน...
*กึก กัก เคร้ง*
*เบรค---*
*โป้ก!!*
เจิ้งซี: พี่ชิวล่ะ?
เจี้ยนอี: โทรหาเขาไม่ติดเลย เชื่อใจไม่ได้เลยจริงๆ
เจี้ยนอี: ตรงนี้มันนอกพื้นที่ ไม่มีรถซะด้วย...
*ปิ้น ปิ้น ปิ้น*
เจี้ยนอี: เอ๋!
คุณลุง: หนุ่มๆ! ฉันจะเข้าไปในเมือง ถ้ายังไงพวกนายติดรถไปได้นะ!
เจี้ยนอี: จริงหรอฮะ!?
เจี้ยนอี: ขอบคุณครับ!