MOCHiRiN❄️🌟さんのイラストまとめ

ตลอดกาล

ชั้นเวลาที่เห็นรูกบนปกทุกปกและทุกอาร์ตที่ผ่านตา

กะอีกฉากในตำนานที่ทั่นอ๋องเรียกน้องว่า"อวี้เอ๋อร์"เป็นครั้งแรก นุกี๊ดมาก ความรักความเอ็นดูเมียนี่ใส่อยู่ในคำเรียกหมดแล้ว เจ้าหยกน้อยคนสำคัญของทั่นอ๋องเนอะ ;;-;; / ชั่ยค่ะจากนี้เขาจะเรียกน้องว่าอวี้เอ๋อร์ไปทั้งเรื่อง อ้อนเมียง้อเมียก็คำนี้แหละ---

กุตายแร้ว 😭😭😭😭😭 "เจ้าเขียนหนังสือเป็นหรือไม่...จับพู่กันสิข้าจะสอนเจ้า" ฉากสอนเมียเขียนหนังสือในตำนาน😭😭😭 ชั่ยค่ะอวี้เอ๋อร์ทั่นอ๋องอัจฉริยะจริง ผ่านตาครั้งแรกน้องก็จำได้แล้ว เนี่ยความพราวในตัวเมียทั่นอ๋องอ่ะ 5555555

อ๊อยยยยยยย อ้อแอ้จังคับรูก หวายซังเจ้าฟูของแม่เหยาง่า 😭😭

อาซู่สวยมากกกกกกกกกก พิเหยาก็สวยอ่ะ มองคู่กันละเจริญตาจิง / นุรู้ละทำไมพี่ใส่หมวก-----

เจ้าหยกงามน้อยของทั่นอ๋อง แงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ;;-;;

สายตาอ่อนโยนคืออะไรคะพี่เจียง!!!!! 😭😭😭 พี่ซีนุ่มฟูละเกินอ่า นู่มมมมม

"เกอเกอ สองคนนี้เป็นผู้ติดตาม(ฟีลประมาณคนรับใช้)ท่านหรือ?"
"เอ่อ...ผู้ติดตามก็ไม่ถูก ถ้าจะให้พูดก็เป็นผู้ช่วยดีกว่าน่ะ"
"งั้นหรือ? เช่นนั้นก็รบกวนด้วย"

/ อิน้องโว้ย ไอ้เจ้าเด่กแสบ 5555555555555555555

รักภาพเรื่องนี้จริงจังมาก เป็นเรื่องที่เห็นปุ๊บละกดอ่านแบบแทบไม่ต้องคิดอ่ะ สวยจนเมินไม่ได้ต้องตามอ่านทุกอาทิตย์ ซ้ายพระเอกค่ะจวินเสวียนเซียว ขวานายเอกเสิ่นยวี่(ใช่ค่ะคนแซ่เสิ่นอีกแร้ว คนงามมักแซ่เสิ่นจิงๆ5555555) ใครอยากอ่านก็ตามอ่านกันได้นะคะในkuaikanmanhua ชื่อเรื่อง 哑奴