//=time() ?>
จะเมะอุ้มเคะ หรือเคะอุ้มเมะ พาไปเน้บ ก็ชอบหมดเรย แม่หนูโม่ย่าแม่ปลานีโม้น้อย ถึงเทอจะหนัก 80 สูง 185 พี่ก็อุ้มเทอได้ความรักมันค้ำเอาไว้ ขำสุดก็คือคุณพี่ผมม่วงตอนแรกพยายามจะอุ้มเขาแร้วแต่หลังบอกสู้ชีวิตไม่ไหว น้อมก็เรยจับเข้าเอวผมอุ้มพี่เองฮะ นังพี่เน้บน้องจนปวดเอวทาเคาเตอร์เพน
เมื่อก่อนใครถูกตัวมะได้เลย ตอนนี้ไม่มีเทอพี่นอนไม่หลับ ตำแหน่งควีนล็อกมงไว้ให้แร้ว อย่าเรียกพี่เรียกที่รักได้มุ้ย พ่อบ้านประจำตัวแบบพิเศษใส่ไข่ หนีหายไป 3 ปี พี่โกลเด้นก็คือปลอดล็อกสกินคลั่งรัก
ชอบไอ่พ่กพระเอกที่มันทำลาย ทฤษฎีตัวเอง ไม่ชอบหั้ยใครมาวอแว ไม่มีอะไรสำคัญในชีวิต ไม่สนฟามรู้สึกคั้ย แต่พอเจอเทอช่างกฎของนิวตั้น โลกไม่ใช่วงกลมหรือวงรี แต่ถ้าเทอบอกมันเป็นวงมโหรีพี่ก็เชื่อคร่ะ พานอนกอดทุกคืนที่ละเมอ อัลฟ่าต้องแต่งงานกับโอเมก้าพี่ไม่แคร์เทอเป็นเบต้าพี่ก็ชอบ
หลับตาซิที่รัก ในวงแขนของฉัน จะไม่มีผู้ใดคิดทําร้ายเธอได้~
เอ็นดูฉากนี้ที่นายเอกเขากอดเอว แล้วนังพระเอกตกใจ แต่เห็นน้องตัวสั่นเลยไม่อะไร 5555 สายตาที่มองไปที่ผู้ใหญ่ตลกมาก
คุณพี่เขาไม่ได้กอดมันนอนมะหลับ เมื่อก่อนไม่สน ไม่ได้อยากมีใครข้าง ๆ พะนะ ทุกทฎษฎีถูกลบล้างไปหมดแล้วไม่มีกฎใดเหลืออยู่เลยเพิ่งเคยพบและเข้าใจ ว่ารักเป็นอย่างไรเมื่อตอนที่ได้พบเธอ
ดิฉันยังอ่านไม่จบค่ะคุณกิตติเพราะตังไม่พอ แต่ขอมาขำฉากนี้โจ้ยหายแต่เรายังมีแสงเงาอยู่เป็นเพื่อน นังพี่มันรัทจำใครไม่ได้จำได้แค่กลิ่นน้ำหอม จูบน้องเสร็จสลบไปเรย น้องเห็นนังพี่ก็สงสารเลยจะช่วยให้ เขินหน้าแดงตกใจ กุก็ตกใจเหมือนกันเพราะไม่เห็นอะไร🥹
ตอนเด็ก ๆน่ารักมากอินังพระเอกนิสัยไม่ค่อยจะดี ควบคุมฟีโรโมนไม่ได้ก็ถูกซ่อนไว้ นายเอกเลยได้มาอยู่เป็นเพื่อนเล่น เดินตามต้อยๆ คิดว่าเดี๋ยวก็คงหยุดไปเอง จนวันหนึ่งน้องมันหายไป พี่มันก็ตามหาแต่ไปเจอน้องเจ็บไม่ยอมพูดก็เริ่มสนใจ ตอนแรกก็แค่จะทำดีให้ผู้ใหญ่เห็นเฉยๆ แต่กลับเอ็นดูน้องจริง
บักพระเอกอัลฟ่าไททันรัชทายาท ไม่ได้ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างเอ๋งเพราะเอ๋งมาตลอด นายเอกเป็นเบต้าลูกคนสวน แม่พระเอกให้มาอยู่เป็นเพื่อนเล่น เพราะกลัวนังพี่ที่ควบคุมฟีโรโมนตัวเองไม่ได้จะเหงา ตอนแรกไม่ชอบเขาไปๆมาๆนอนกอดทุกคืน แต่บทแบบไม่มีวันฟามรักกันไม่ได้น้องหายไปเป็นปีบักหมาเศร้าขนร่วง
ขอบคุณเงาที่ทำให้เรา เดาได้ 5555 ประหนึ่งขวดน้ำ 1500 ml