//=time() ?>
คุณ A4 วาดปกเคะมีอายุดื้อจัง เรื่องแรกถ้าจำไม่ผิดเป็นแนวเซนติเนล
ขึ้นอย่างหงส์แลนดิ้งลงร้องไห้น้ำตานอง ฉันจาทำยังไงให้นายไม่ไป พี่อย่าดูดบุหรี่ตอนเย้บได้มั้ยคะ มันหร่อแต่กัวมะเร็งปอด บทแบบจะจูบเทอก็ยังไม่กล้า แต่ไอ่อีกคนมันเปงใครถึงทำรอยไว้ มันยอมไม่ได้หยุมหัวตัวเองไปหนึ่งแมทช์ พิสูจน์ให้เทอดูว่าเราก็ไม่น้อยหน้าขอโทษเทอขาที่ดูดบุหรี่มันลืมตัว
ไปดูๆมาแล้ว เป็นโลกที่ต้องทำภารกิจ ไม่ได้มีแค่โลกเดียว จบโลกนี้แล้วมีไปโลกเนื้อเรื่องอื่น หมอลักษณ์ไม่ต้องฟันธงเห็นใต้ตาก็รู้เรยแว้
เราสามารถหยุมน้อมลงท้องเลยได้มั้ย ขอโทษที่อยากกิงแต่น้องน่ารักเกินปุ้ย
“ ถ้าลูกเราคลอดออกมาเหมือนนายก็คงดีสิ ” มีตะเร้กอยู่เป็นเพื่อน เมียไปสู้หัวใจมันอยู่ไม่เปงสุข เทอขาดการติดต่อไป อยากนั่งแกร๊ปไปหาแต่ทำไม่ได้ มองภูตจิ๋วแร้วคิดถึงเมีย สภาพเลานี่มันน่าขำ ถูกจับแล้วยังทำผู้นำฝ่ายศัตรูท้อง แถมยังเป็นห่วงเขา มันเปงอาการคนคลั่งรักค่ะคุณพี่
ลายเส้น ชญ นักวาดคนนี้สวยมาก เรื่องแรกเห็นมานานยังไม่ได้อ่าน เรื่องสองปวดกบาลมาก พระเอกทรงงานหนัก
หร่อมาก แต่ขอบคุณทีมงานที่ปล่อยคิวผ้าขนหนูได้ทันเวลา หัวใจเกือบวาย