⚙️ บทที่ 4 ฟันเฟือง เล่าเรื่องการทำงานผ่านตุ๊กตาไขลาน เพราะเมื่อเราไขลานมันแล้วมันก็จะทำตัวแบบเดิมซ้ำไปเรื่อยๆ วนไปเรื่อยๆ เหมือนกับการทำงาน ตื่นมาทำงานกินข้าวอาบน้ำนอนแล้วก็ตื่นมาทำงานใหม่ ทำงานเช้ากลางวันเย็นกลางคืนแล้วก็วนมาเช้าอีกครั้ง
❤️🩹 เมื่อได้รับรู้ชีวิตคนอื่นด้านเดียวและอยู่บนโลกอินเตอร์เน็ตมากๆ เข้า อาจจะทำให้ยิ่งเชื่อว่าชีวิตในความคิดเห็นที่มีคนกดไลก์กดแชร์มากนั้นคือชีวิตที่ได้รับการยอมรับ จนกลายเป็นการเสพติดอินเตอร์เน็ต เสพติดชีวิตแบบที่มีคนกดไลก์
❤️🩹 บทที่ 3 - 2 มิติ เล่าถึงโลกโซเชียลด้วยตุ๊กตากระดาษ เพราะตุ๊กตากระดาษมีด้านหน้าที่พิมพ์ลายสวยงาม แต่เราไม่รู้เลยว่าด้านหลังของมันมีอะไรซ่อนอยู่รึเปล่า เป็นแค่กระดาษแผ่นบางๆ เปรียบเหมือนหน้าจอโทรศัพท์มือถือ แต่เราก็ยังเลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า เชื่อในจำนวนยอดไลก์
🪡 เพื่อเป็นนักเรียนที่ดีแบบที่คนอื่นคิดว่าเราควรเป็น เราอาจจะต้องสูญเสียไปทั้งตัวตนและความฝัน แต่การทำทุกอย่างเหล่านี้ ทำให้เราเป็นนักเรียนดีจริงๆ รึเปล่า ?
🪡 สิ่งที่ดูเหมือนไม่ใช่การเรียนสำหรับคนอื่นกลับถูกมองว่าไร้สาระ เป็นจริงไม่ได้ ทำเงินไม่ได้ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เราชอบก็ตาม เมื่อความฝันถูกปฏิเสธ แทนที่ด้วยแนวความคิดที่ต้องเรียนให้สูงที่สุด ทำคะแนนให้ดีที่สุด แค่เรียนไปเรื่อยๆ ก็พอ แค่เรียนก็พอ
🪡บทที่ 2 เย็บติด บทนี้เล่าถึงการเรียน โดยใช้ตุ๊กตายัดนุ่น หลายคนอาจเคยได้ยินที่ครูชอบบอกว่า ให้ความรู้ติดตัวเราไปจนโต ติดตัวเราไปจนตาย มันไม่ใช่แนวคิดที่ไม่ดีเลย แต่บางทีมันก็มากเกินไป หรืออาจไปโฟกัสในสิ่งที่ถูกนิยามว่าเป็น 'ความรู้' และ 'การเรียน' มากเกินไปจนกลายเป็นการยึดติด
🪆 การเป็นเด็กดีหรือลูกแบบที่ครอบครัวต้องการ จึงแทบไม่ต่างจากกรอบที่ครอบเราเอาไว้ ที่ว่างให้เติบโตด้วยตัวเองเหลือน้อยลง เติมเต็มข้างในด้วยสิ่งที่คนอื่นอยากให้เราเป็น หรือสิ่งที่คิดว่าเราควรจะเป็น
“เราต้องเป็นคนที่ดีพอ... สำหรับใคร?” เมื่อการใช้ชีวิตให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้เป็นเรื่องธรรมดา แต่คำถามคือคำว่า ‘ดี’ ในที่นี้ถูกวัดจากมาตรฐานของใคร [ เธรดอธิบายแนวคิดงาน Human Dolls 🪡 ]
เดี๋ยวจบงานจะมีพร้อมส่งงานเก่าไปลง friendii ด้วยนะคะ เผื่อมีคนสนใจนะคับ 🤲🏻💝✨
'ฉันดีพอหรือยัง' ?
